Een standaard mannequin, in de terminologie van modebureaus, verwijst naar een profiel waarvan de lichaamsafmetingen overeenkomen met de prototypes van kleding die door ontwerpers en merken worden gebruikt. Deze prototypes worden gemaakt in één maat, wat de mannequins een nauwkeurig formaat oplegt zodat de stukken goed op het lichaam vallen.
Etalagepop en levend mannequin: twee verschillende maatreferenties
Het woord “mannequin” dekt twee realiteiten. In decoratie en merchandising is het een statische silhouet van hars of glasvezel, afgestemd om kleding in de winkel te presenteren. In de mode is het een persoon wiens beroep het is om collecties te dragen en te presenteren.
Aanrader : Alles wat je moet weten over het maken van professionele en op maat gemaakte websites
De afmetingen van een etalagepop zijn vast en genormeerd door de fabrikant. Ze reproduceren een gemiddelde morfologie, vaak maat 36 of 38 voor vrouwelijke modellen. Levende mannequins moeten zich daarentegen binnen een bereik van maten bevinden dat door de bureaus en modehuizen wordt opgelegd.
Deze onderscheiding is belangrijk, omdat de selectiecriteria voor een levende mannequin niet alleen uit centimeters op een meetlint bestaan. Een uitgebreid dossier over de afmetingen van mannequins op Mam’Zell Plume beschrijft onder andere de schouderbreedte en de taille-heupverhouding, twee parameters die vaak worden verwaarloosd ten gunste van alleen de lengte.
Ook interessant : Alles wat je moet weten over de juridische stappen en verplichtingen van de web-zelfstandige
Standaardmaat en afmetingen in bureau: vrouwen en mannen
Internationale bureaus werken met referentiebereiken. Voor de editoriale mode en haute couture ligt de verwachte lengte doorgaans tussen 1,76 m en 1,80 m. In commercieel of reclame-mannequinat daalt de drempel en wordt het bereik breder, waarbij profielen vanaf 1,72 m worden geaccepteerd.
Voor mannen liggen de normen iets hoger. Bureaus zoals IMG, Next of Elite zoeken profielen die tussen de 1,84 m en 1,91 m meten voor de mode, met een iets ruimere tolerantie in de reclame.
Afmetingen voorbij de lengte
De lengte alleen is niet voldoende. Castingdirecteuren en modeontwerpers controleren een reeks metingen die bepalen of een prototype van kleding goed past bij de mannequin zonder grote aanpassingen:
- Borstomtrek: voor mannen ligt het gebruikelijke bereik rond de 95 tot 105 cm. Voor vrouwen zoeken bureaus naar een proportioneel bovenlichaam in verhouding tot de taille zonder een specifiek getal op te leggen.
- Tailleomtrek: dit is vaak het meest discriminerende criterium, omdat een afwijking van enkele centimeters de sluiting van een prototype kan verhinderen. Bij mannen ligt de referentie rond de 80 tot 82 cm.
- Heupomtrek: deze moet consistent zijn met de tailleomtrek om de pasvorm van het kledingstuk te waarborgen, meestal tussen de 87 en 93 cm bij mannen.
Deze cijfers zijn van toepassing op de editorial mode. Commercieel mannequinat hanteert soepelere criteria, omdat de gefotografeerde kleding in verschillende maten bestaat en op de set wordt aangepast met klemmen of clips.
Franse regelgeving en medisch certificaat: een verplicht criterium geworden
De Franse wetgeving heeft een directe sanitaire verplichting geïntroduceerd voor het beroep. Sinds de wet die in 2015 in werking trad, moet elke mannequin die in Frankrijk werkt een medisch certificaat dat zijn of haar gezondheidstoestand bevestigt overleggen, afgegeven door een bedrijfsarts. Deze maatregel is bedoeld om problemen gerelateerd aan overmatige slankheid te voorkomen.
Digitale retouchering van de silhouet op foto’s voor commercieel gebruik moet ook worden aangegeven met de vermelding “geretoucheerde foto”. Dit juridische kader heeft een concreet effect gehad op de Parijse bureaus: castings omvatten nu ook de controle van het certificaat, net als de afmetingen.
Voor buitenlandse mannequins die tijdens de Fashion Weeks in Parijs werken, geldt dezelfde regel. Franse bureaus eisen het document voordat een boeking wordt gemaakt, wat ertoe heeft geleid dat sommige internationale profielen contracten hebben moeten afzeggen vanwege het ontbreken van een geldig certificaat.
Commercieel mannequinat en nieuwe segmenten: afmetingen die zich uitbreiden
Het mannequinat beperkt zich niet langer tot haute couture modeshows. E-commerce, digitale reclame en campagnes van populaire merken hebben een vraag gecreëerd naar profielen die niet binnen de klassieke normen passen.
Plus-size mannequins voldoen aan specifieke criteria. In plaats van een uniek formaat, zoeken merken naar een proportioneel silhouet dat overeenkomt met hun doelklanten. Het senior-segment groeit ook: gespecialiseerde bureaus werven profielen van meer dan vijftig jaar voor gerichte campagnes.
Mannequins onder de klassieke normen
Profielen die minder dan 1,72 m voor vrouwen of minder dan 1,83 m voor mannen meten, vinden mogelijkheden in reclame, catalogi en content voor sociale media. De geschiktheid voor het beoogde publiek is belangrijker dan het bureauformaat in deze contexten. Een merk van dagelijkse mode heeft geen belang bij het presenteren van zijn kleding op een lichaam dat niet overeenkomt met dat van zijn klanten.
Deze evolutie verwijdert de normen van de haute couture niet. Het creëert een tweede, parallelle markt waar de gevraagde afmetingen variëren afhankelijk van de creatieve briefing en het distributiekanaal. Bureaus die werven voor deze segmenten beoordelen meer de fotogeniteit, de energie voor de camera en het vermogen om een merkuniversum te belichamen dan de conformiteit aan een tabel van afmetingen.
Het beroep van mannequin blijft gestructureerd rond specifieke referentieafmetingen voor haute couture en editorial mode. De Franse sanitaire regelgeving voegt een extra filter toe dat andere markten niet opleggen. Voor commercieel mannequinat verschuiven de selectiecriteria geleidelijk van de ruwe afmetingen naar de consistentie tussen het profiel van de mannequin en het publiek van het merk.